Ensom Tripper – dikt

“Ensom tripper” er en ny versjon av “Einsamflygar”.

Barn, ikke le av den ulven som tripper så hjelpeløst av sted.

Gjerdet har skilt han fra hans flokk,
som tripper videre og vekk fra gjerdet.
Bilveien som var stien til mat og hjem var borte.
Den hadde over natten blitt dekket av et gjerde,
Som nå skiller han fra hans flokk.
Han kan ikke klatre over eller grave seg under for og nå dem,
I en ny verden uten en venn.
Han kan og vil ikke gi slipp på dem, og det samme gjelder dem.
For i går var han en av dem, men nå er han i en verden uten dem!

Han trudde dette var slutten, for her stod han uten støtte,
Uten søsken og uten en venn.
Kjærligheten fra mor, kommer aldri til å bli kjent igjen.
De kjære søsknene som ga han tro på at han kan alt har vandret videre,
Og i en verden der man er liten kan man ikke gå uten å tro.
Ikke gråt for den ulven kjære barn.
For den valpen av en ulv har vokst og kan stå på egnene ben.

Dikt av Martin Andre Illebæk

Orginalt dikt.

Einsam flygar

Barn, ikkje le av den fuglen
som flaksar så hjelpelaust av stad.
Vinden har skilt han frå dei andre
som flyg over havet i ei jamn, tett rad

Vinden valde ut denne eine
og kasta han ut av den usynelge lei
som fuglar av hans slag plar følgje.
Han er ikkje lengre ein av dei.

Sin eigen veg må han finne,
eller-om han trøytnar om litt-
gi tapt, la seg falle, gå under,
slik går det desse einsame titt.

Det mørknar titt over havet.
Ei frostnatt kvesser sine jarn.
Ein fugl flyg einsam under stjerner.
Ikkje gråt for den fuglen, barn.

dikt av Haldis Moren Vesås